همواره یکی از مشکلاتی که برای تحقیق در بحث سرمایه اجتماعی در اقتصاد ایران وجود داشت، عدم برخورداری از آمار و اطلاعات سری زمانی در این بخش بوده است، از این رو جمع آوری و ایجاد شاخص برای سرمایه اجتماعی همواره یکی از دغدغه هایم پس از تز کارشناسی ارشد بود، بالاخره در سال گذشته مجالی یافتم که روی یکی از ایده های گذشته ام کار کرده و حاصلش مقاله ای است که به زودی در فصلنامه پژوهشها و سیاستهای اقتصادی منتشر خواهد شد، در این مقاله آمار شاخص سرمایه اجتماعی برای استانهای ایران برآورد شده است. چکیده مقاله بدین شرح است:

متاسفانه همواره يکي از محدوديتهايي که در مطالعات اقتصادي اجتماعي حول محور سرمايه اجتماعي در کشور وجود داشته است، فقدان داده هاي آماري سري زماني سرمايه اجتماعي براي کشور و استانهاي ايران بوده است. در اين پژوهش به دنبال آن بوديم که با استفاده از آمارهاي موجود اقتصادي و اجتماعي در ایران و با استفاده از روش تحليل عاملي، مقادير سرمايه اجتماعي را براي استانهاي کشور در دوره 1388-1379 محاسبه نماييم.نتايج پژوهش حکايت از آن دارد که بالاترين ميانگين سرمايه اجتماعي براي کل کشور در سال 1387  و کمترين مقدار ميانگين سرمايه اجتماعي در سال 1381 بوده است. مطالعه ميانگين سرمايه اجتماعي نشان مي­دهد که در دوره ده ساله مورد نظر، تهران داراي کمترين و خراسان جنوبي داراي بالاترين مقدار ميانگين سرمايه اجتماعي مي باشند.  اصل مقاله را می توانید از اینجا دانلود کنید