سایتهای معتبر داده های اقتصاد ایران (بخش دوم: داده های بورس)
در سری نوشته های مربوط به داده های اقتصاد ایران، پس از آنکه در نوشتار قبل داده های مربوط به بخش انرژی را واکاوی کردیم، در اینجا داده های بخش بورس را به صورت گذرا معرفی خواهیم کرد. برای این بخش اولین جایی که باید سری به آن بزنید سایت بورس اوراق بهادار تهران است. در منوی مربوط به گزارشها و اطلاعات بازار نقد و بازار آتی و سایر بخشهای این سایت قادر خواهید بود تا اکثر احتیاجاتتان به داده های بورسی را مرتفع کنید. منبع بعدی سایت اطلاعات بورس اوراق بهادار می باشد. در این سایت نیز قادر خواهید بود در بخشهای آمار و اطلاعات، اطلاعات پایه و بخش خدمات، داده های مفیدی از بورس بدست آورید. برای دوستانی که به بورس کالایی علاقه دارند بهترین منبع سایت بورس کالا می باشد. نیازهای محققین بخش فرابورس ( فرابورس بازار اوراق بهاداری رسمی و تحت نظارت سازمان بورس و اوراق بهادار محسوب می شود که به منظور توسعه صدور و مبادله ابزارهای مالی و پوشش خلاء های ناشی از نداشتن دسترسی بخش عمدهای از صاحبان صنایع به بازار سرمایه، تشکیل شده است) نیز قابل پوشش است. برای دسترسی به آمارهای این بخش به سایت شرکت فرابورس ایران سر بزنید. منبع بعدی برای داده های بورسی شبکه جامع اطلاع رسانی ناشران می باشد که آنرا در سایت مختص به خود تحت عنوان کدال می توانید بیابید. این سامانه به صورت یکپارچه به گردآوری و انتشار اطلاعات جهت بهبود فرآیند گردآوری؛ بررسی و افشای اطلاعات میپردازد. سایت شرکت مدیریت و فناوری بورس تهران نیز قادر است اطلاعات وسیع ای در این بخش در اختیار شما قرار دهد. سایت بانک جامع اطلاعات بازار سرمایه ایران هم قادر است به بسیاری از نیازهای اطلاعاتی شما پاسخ دهد.
در صورتی که سایتهای دیگری را می شناسید، در بخش نظرات معرفی نمایید تا به این بخش اضافه کنم.
به نظر نمي رسد که مطالعه اقتصاد نيازمند هيچگونه استعداد خاص غير معمول و خارق العاده اي باشد... با اين حال اقتصاددان¬هاي خوب و شايسته از نوادر روزگار هستند. موضوع ساده اي که در آن، تنها تعدادي ممتازند. احتمالا علت اين تناقض در آن است که اقتصاددان شايسته مي بايستي از ترکيبي از استعدادهاي نادر برخوردار باشد. او بايد به سطح بالايي از استاندارد در چندين مسير متفاوت برسد و ترکيبي از استعدادها را که اغلب با هم ديده نمي شوند، داشته باشد. او بايد تاحدي رياضي دان، تاريخ دان، سياستمدار و فيلسوف باشد. او بايد علائم را درک کند ولي با کلمات حرف بزند... او بايد شرايط حاضر را در سايه گذشته براي مقاصد آينده مطالعه نمايد. هيچ بخشي از طبيعت انسان يا نهادهاي انساني نبايد خارج از چارچوب ملاحظات او قرار گيرد. او بايد هدفمند و نسبت به هوي و هوس بي علاقه همانند يک فرد گوشه گير و عزلت گزين و فساد ناپذير همانند يک تصويرگر نقاش باشد اما با اين احوال، گاهي اوقات همانند يک سياستمدار خاکي (واقع گرا) باشد" (کينز، 1933).